پنجم : شك بين دو وپنج ركعت يا دو وبيشتر از پنج ركعت . ششم : شك بين سه وشش ركعت يا سه وبيشتر از شش ركعت . هفتم : شك در ركعتهاى نماز كه نداند چند ركعت خوانده است . هشتم : شك بين چهار وشش يا چهار وبيشتر از شش ركعت چه پيش از تمام شدن سجده دوم باشد يا بعد از آن ، ولى اگر بعد از سجده دوم شك بين چهار وشش ركعت وچهار وبيشتر از شش براي أو پيش آيد احتياط مستحب آن است كه بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند وبعد آز دو سجده سهو به جا آورد ونماز را هم دوباره بخواند . مسأله 1188 - اگر يكى از شكهاى باطل كننده براي انسان پيش آيد نمىتواند نماز را به هم بزند ولى اگر بقدرى فكر كند كه شك پابرجا شود به هم زدن نماز مانعى ندارد . شكهايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد مسأله 1189 - شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد از اين قرار است : أول : شك در چيزى كه محل بجا آوردن آن گذشته است مثل آن كه در ركوع شك كند كه حمد را خوانده يا نه . دوم : شك بعد از سلام . سوم : شك بعد از گذشتن وقت نماز . چهارم : شك كثير الشك يعنى كسى كه زياد شك مىكند ، اگر در وقت نماز باشد بايد به شك خود عمل كند ونماز را بخواند واگر خارج وقت است به شك خود اعتنا نكند . پنجم : شك امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز در صورتي كه مأموم شماره آنها را بداند وهمچنين شك مأموم در صورتي كه امام شماره ركعتهاى